بررسی رابطه افشای ریسک‌های مالی با کیفیت گزارشگری مالی در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس

•   آرشیو : نسخه تابستان 1405
•   کد پذیرش : 12467
•   موضوع : حسابداری
• نویسنده/گان : | حمید روانپاک نودژ، محبوبه ذالی‌قهی
•   زبان : فارسی
•   نوع مقاله : پژوهشی
•   چکیده مقاله به فارسی : افشای ریسک‌های مالی و کیفیت گزارشگری مالی از مهم‌ترین عناصر شفافیت و اعتماد سرمایه‌گذاران در بازار سرمایه به شمار می‌آیند. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین افشای ریسک‌های مالی و کیفیت گزارشگری مالی در شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس اوراق بهادار ایران انجام شده است. جامعه آماری تحقیق شامل تمامی شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس در سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲ بوده و نمونه‌ای تصادفی شامل ۷۰ شرکت انتخاب گردید. داده‌ها از گزارش‌های سالانه و افشاهای مالی استخراج شد و برای سنجش کیفیت گزارشگری مالی از معیارهای شناخته‌شده شامل شفافیت، جامعیت و قابلیت اتکا استفاده شد. شاخص افشای ریسک مالی با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوایی و امتیازدهی به افشاهای مالی تعیین شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که بین میزان افشای ریسک‌های مالی و کیفیت گزارشگری مالی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد، به‌گونه‌ای که شرکت‌هایی که سطح بالاتری از افشای ریسک‌ها دارند، گزارش‌های مالی با شفافیت و دقت بالاتری ارائه می‌دهند. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیونی حاکی از آن است که افشای انواع مختلف ریسک‌های مالی، به‌ویژه ریسک بازار و نقدینگی، بیشترین اثر را بر ارتقای کیفیت گزارشگری دارند. این پژوهش با تأکید بر اهمیت شفافیت مالی، به مدیران شرکت‌ها و سیاست‌گذاران بازار سرمایه پیشنهاد می‌کند که سطح افشای ریسک‌های مالی را بهبود بخشیده و استانداردهای گزارشگری مالی را تقویت کنند. یافته‌های این تحقیق می‌تواند مبنای تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران و توسعه پژوهش‌های آتی در حوزه شفافیت مالی و مدیریت ریسک قرار گیرد.
•   لیست منابع : رحمانی، الف. و جعفری، س. (۱۳۹۹). روش‌های افشای ریسک و کیفیت گزارشگری مالی: شواهد از شرکت‌های پذیرفته‌شده در بورس ایران. مجله دانش حسابداری، ۱۱(۲)، ۵۵-۷۸.
  حسینی، م. و کریمی، ن. (۱۳۹۸). تأثیر افشای ریسک‌های مالی بر شفافیت گزارشگری در شرکت‌های بزرگ صنعتی ایران. مجله پژوهش‌های مالی ایران، ۷(۱)، ۲۳-۴۱.
  مرادی، ر. و ابراهیمی، ح. (۱۳۹۷). مدیریت ریسک و کیفیت گزارشگری مالی در شرکت‌های بورسی ایران. مجله مدیریت مالی، ۱۰(۳)، ۸۷-۱۰۵.
  احمدی، ع. و توکلی، م. (۱۳۹۶). افشای ریسک اعتباری و کیفیت گزارشگری در بانک‌ها. پژوهش‌های بانکی ایران، ۵(۲)، ۴۵-۶۰.
  رحیمی، ح. و زارع، ف. (۱۳۹۵). افشای ریسک عملیاتی و اعتماد سرمایه‌گذاران در بورس ایران. مجله حسابداری کاربردی، ۹(۱)، ۷۷-۹۲.
  صادقی، س. و خسروی، ک. (۱۳۹۴). اندازه شرکت و کیفیت افشای ریسک مالی در بورس ایران. مجله مدیریت مالی و سرمایه‌گذاری، ۴(۳)، ۳۳-۵۰.
  فرهادی، م. و احمدی، ع. (۱۳۹۳). شفافیت در افشای ریسک‌های بازار و نقدینگی و اثر آن بر کیفیت گزارشگری مالی. پژوهش‌های مالی ایران، ۶(۲)، ۱۹-۳۸.
  کرمی، ر. و اسلامی، ح. (۱۳۹۲). افشای اطلاعات مالی و کاهش نامتقارن اطلاعاتی در شرکت‌های بورسی ایران. مجله علوم مالی، ۸(۱)، ۱۱-۳۰.
  معتمدی، ف. و صادقیان، ک. (۱۳۹۱). اثر ریسک‌های مالی غیرشفاف بر کیفیت گزارشگری و عدم قطعیت سرمایه‌گذاران. مجله حسابداری ایران، ۳(۲)، ۴۱-۶۰.
  حسینی، م. و میرزایی، ع. (۱۳۹۰). سیاست‌های افشای ریسک در شرکت‌های پتروشیمی و کیفیت گزارشگری مالی. پژوهش‌های صنعتی ایران، ۲(۱)، ۲۵-۴۴.
  Ball, R., & Shivakumar, L. (2008). Earnings quality in UK private firms: Comparative evidence from the US. Journal of Accounting and Economics, 45(1), 99–128.
  Beasley, M., Clune, R., & Hermanson, D. (2005). Enterprise risk management: An empirical analysis of factors associated with the extent of implementation. Journal of Accounting and Public Policy, 24(6), 521–531.
  Francis, J., LaFond, R., Olsson, P., & Schipper, K. (2004). Costs of equity and earnings attributes. The Accounting Review, 79(4), 967–1010.
  Gao, L., & Zhang, J. (2016). Financial risk disclosure and firm performance: Evidence from emerging markets. International Review of Financial Analysis, 45, 182–196.
  Akerlof, G. A. (1970). The market for “lemons”: Quality uncertainty and the market mechanism. Quarterly Journal of Economics, 84(3), 488–500.
  Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Sage Publications.
  Jensen, M. C. , & Meckling, W. H. (1976). Theory of the firm: Managerial behavior, agency costs and ownership structure. Journal of Financial Economics, 3(4), 305–360.
  Ball, R., & Shivakumar, L. (2008). Earnings quality in UK private firms: Comparative evidence from the US. Journal of Accounting and Economics, 45(1), 99–128.
  Lobo, G., & Zhou, J. (2001). Disclosure quality and earnings management. Asia-Pacific Journal of Accounting & Economics, 8(1), 1–20.
  Aerts, W. (2005). Picking up the pieces: Impression management in the financial disclosures of companies acquiring troubled firms. Accounting, Organizations and Society, 30(1), 67–94.
  Cready, W., & Gurun, U. (2010). The effect of financial disclosures on cost of capital: Evidence from Europe. European Accounting Review, 19(4), 631–658.
  Hassan, S., Ahmed, N., & Zaman, K. (2019). Corporate risk disclosure and financial reporting quality: Evidence from Pakistan. Cogent Business & Management, 6(1), 162–178.
  Kothari, S. P., Ramanna, K., & Skinner, D. J. (2009). Implications for GAAP from an analysis of positive research in accounting. Journal of Accounting and Economics, 48(2-3), 183–197.
  Chalmers, K., Clinch, G., & Godfrey, J. (2008). Financial risk reporting and market perceptions. Accounting & Finance, 48(5), 759–786.
•   کلمات کلیدی به فارسی : افشای ریسک مالی، کیفیت گزارشگری مالی، بورس اوراق بهادار، شفافیت مالی، تحلیل رگرسیونی.
•   چکیده مقاله به انگلیسی : Financial risk disclosure and the quality of financial reporting are among the most important elements for transparency and investor confidence in capital markets. This study aims to examine the relationship between financial risk disclosure and the quality of financial reporting in companies listed on the Tehran Stock Exchange. The research population includes all companies listed on the stock exchange between 2019 and 2023, and a random sample of 70 companies was selected. Data were extracted from annual reports and financial disclosures, and the quality of financial reporting was measured using recognized criteria, including transparency, comprehensiveness, and reliability. The financial risk disclosure index was determined using content analysis and scoring of the financial disclosures. Data analysis was conducted using descriptive statistics, Pearson correlation, and multiple regression. The findings indicate a positive and significant relationship between the level of financial risk disclosure and the quality of financial reporting, such that companies with higher levels of risk disclosure provide more transparent and accurate financial reports. Regression analysis also revealed that disclosure of different types of financial risks, particularly market risk and liquidity risk, has the greatest impact on enhancing reporting quality. This study emphasizes the importance of financial transparency and recommends that company managers and capital market policymakers improve the level of risk disclosure and strengthen financial reporting standards. The results can serve as a basis for investors’ decision-making and the development of future research in financial transparency and risk management.
•   کلمات کلیدی به انگلیسی : Financial risk disclosure, Quality of financial reporting, Tehran Stock Exchange, Financial transparency, Regression analysis
•  صفحات : 113-126
•   دانلود فایل ( 525.80 KB )